به این نتیجه رسیدم که

یکی از فاحش ترین تفاوت هایی که بین من و دوستامه "نوع موشیقی مورد علاقه مون" ه !


من وقتی تو مدرسه دارم آهنگ میخونم: به جادوی چشم تو شیدا شدم، ز خود گم شدم در تو پیدا شدم، من آن قطره بودم که با موج عشق، در آغوش مهر تو دریا شدم


پ. وقتی تو مدرسه داره آهنگ میخونه: منو ببخش اگه به تو شک میکردم، اگه زنگ میزدی گوشی رو روت قطع میکردم :|


من سر زنگ هنر: عاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم،،،بیچاره من که ساخته از آب و آتشم


جمعی از دوستان سر زنگ هنر: تهران زیر پامه و الی آخر ! :|


پارسال، روز معلم من میرفتم پشت سیستم و این آهنگو پلی میکردم: مست مستم کن جامو ببر بالا،

بزن به ذست ما، می پرستم کن تو عالم مستی، امشب شب یلداست


و بقیه بچه ها میرفتن اینو پلی میکردن: دیوونه! اگه بری دلخوشی برام نمیمونه، اینو بدون که دوسِت دارم من دیوونه

، هیچکسی قدرتو مثل من نمیدوووونه :|


مشکل از منه یا اونا ؟؟؟؟